Tuesday, 23 September 2014

                           ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਕਨੂੰਨ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਖੁਦਾ ਤੇ ਯਕੀਨ ਕਿਉਂ ?
                     ਆਮ ਅਮੀਰ ਗਰਦਾਨੇ ਗਏ ਭਾਰਤੀਆਂ ਲਈ ਜਿੰਹਨਾਂ ਦੀ ਰੋਜਾਨਾ ਖਰਚਣ ਸਮੱਰਥਾ 28 ਰੁਪਏ ਤੋਂ 36 ਰੁਪਏ ਤੱਕ ਹੈ ਦੇ ਲਈ ਅਜਾਦੀ ,ਕਾਨੂੰਨ ,ਸੰਵਿਧਾਨ  ਦਾ ਕੀ ਮਤਲਬ ਹੈ ਅਤੇ  ਕਿਹੜਾ ਫਾਇਦਾ ਹੈ ਸੋਚਣਾਂ ਬਣਦਾ ਹੈ । ਜਦ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਅਜਾਦੀ ਦਾ ਸਬਜਬਾਗ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ ਰੋਟੀ ਲਈ ਮੁਥਾਜ ਬੰਦਾਂ ਅਜਾਦੀ ਦੇ ਜਸਨ ਮਨਾਵੇ ਜਾਂ ਰੋਟੀ ਦੇ ਜੁਗਾੜ ਵਿੱਚ ਲੇਬਰ ਚੌਕਾਂ ਵਿੱਚ ਖੜਕੇ ਦਿਹਾੜੀ ਦਾ ਇੰਤਜਾਮ ਕਰਦਿਆਂ ਅਮੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਪਿੱਛੇ ਭਜਦਾ ਫਿਰੇ ।  ਸੰਵਿਧਾਨ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਸਰਬਸਾਂਝੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕੁੱਝ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਬਜਾ ਮੰਨਜੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾਂ ਹੈ ਗਰੀਬ ਬੰਦੇ ਦੇ ਪੈਰ ਧਰਨ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾਂ ਹੈ  ਤਦ ਦੱਸੋ ਇਹ ਸੰਵਿਧਾਨ ਹੈ ਜਾਂ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਫੁਰਮਾਨ । ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਅਮੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਰੀਬਾਂ ਤੇ ਹੀ ਸਿੱਟਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਇਹ ਗਰੀਬ ਬੰਦਿਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ  ਚੁੱਕਿਆ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਪਰ ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਪੈਸੇ ਦੇ ਜੋਰ ਤੇ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਧੌਣ ਮਰੋੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ।
Add caption
ਅਦਾਲਤਾਂ ਜੋ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੰਦਰ ਕਹਿਕੇ ਪਰਚਾਰੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ  ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਇੰਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਵੀ ਆਪਣਾਂ ਘਰ ਤੱਕ ਵੇਚਣਾਂ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਨੇ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੰਦਰ ਕਾਨੂੰਨ ਘਰ ਅਦਾਲਤਾਂ ਜੋ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਰਹਿਣ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾਂ ਵੀ ਖੋਹਣ ਤੱਕ ਜਾਵੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਜੋ ਆਮ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਗੁਲਾਮ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੀ ਹਨ । ਜਦ ਵੀ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਧੱਕਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਦ ਉਸ ਵਿਰੁੱਧ ਬੋਲਣ ਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਅਮੀਰਾਂ ਦੇ ਪੈਦਾਇਸ ਤੰਤਰ ਵੱਲੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ,ਅਦਾਲਤਾਂ , ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਦੇ ਦਸੇ ਰਾਹ ਦੱਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਗਰੀਬ ਬੰਦਾਂ ਇੰਹਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਤੁਰਨਾਂ ਤਾਂ ਦੂਰ ਪੈਰ ਧਰਨ ਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦਾ । ਅਦਾਲਤੀ ਖਰਚੇ ਵਕੀਲਾਂ ਦੀਆਂ ਫੀਸਾਂ ਲੱਖਾ ਰੁਪਏ ਦੀਆਂ ਦਿਹਾੜੀਆਂ ਭੰਨਕੇ ਗਰੀਬ ਲੋਕ ਹਜਾਰਾਂ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਕਿਵੇਂ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਂ ਦਾ ਜਾਲ ਸਾਧਨ ਸੰਪੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਵੀ ਚੀਕਾਂ ਕਢਵਾ ਦਿੰਦਾਂ ਹੈ ਜਦ ਕੋਈ ਰੂਪਨ ਬਜਾਜ ਦਿਉਲ ਕਿਸੇ ਪੁਲੀਸ ਦੇ ਤਾਨਸ਼ਾਹ ਕੇਪੀ ਐਸ ਗਿੱਲ ਤੇ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਹੀ ਅਦਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗੇੜੇ ਕੱਢਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ । ਜਦ ਕੋਈ ਪਰੀਵਾਰ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਕਿ੍ਕਟਰ ਐਮਪੀ ਨਵਜੋਤ ਸਿੱਧੂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਜਮਾਨਤ ਵਾਲੀ ਸਜਾ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਪੰਦਰਾਂ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲ ਅਦਾਲਤਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਕਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਜੇਲ ਵਰਗੀ ਸਜਾਂ ਭੁਗਤਦਾ ਹੈ । ਇੱਥੇ ਬਹੁਤੀ ਵਾਰ ਸਜਾ ਦੋਸੀ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਲੋਕ ਭੁਗਤਦੇ ਹਨ ਜੋ ਦੋਸੀਆਂ ਖਿਲਾਫ ਬੋਲਣ ਦੀ ਕੋਸਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ । ਜਨਾਬ ਜਨਾਬ ਕਰਦੇ ਲੋਕ ਅਜਾਦੀ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਣਾਂ ਹੀ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । 1970ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਸੀ ਪ੍ਰਤੀਸਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੋਈ ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਜੁੰਮੇਵਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੰਤਰ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ 2005 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਇਹ ਚੱਕਰ ਉਲਟ ਘੁੰਮਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਅੱਸੀ ਪ੍ਰਤੀਸਤ ਲੋਕ ਬਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸਜਾ ਸਿਰਫ 20% ਕੇਸਾਂ ਤੱਕ ਹੀ  ਹੋਣ ਲੱਗ ਪਈ ਸੀ । 2014 ਤੱਕ ਨਵੇਂ ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਤਰੱਕੀ  ਕਰ ਗਏ ਹੋਣੇ ਨੇ ਸਰਕਾਰਾਂ ਹੀ ਜਾਣਦੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ।
                        ਅਮੀਰ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਕੇਸ਼ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਤੱਕ ਲਿਜਾਣ ਦੇ ਸਮੱਰਥ ਹਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੱਕ ਨੂੰ ਵੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਲਝਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਹੱਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਆਮ ਲੋਕ ਤਾਂ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਦੀ ਦੋ ਦੋ ਲੱਖ ਤੱਕ ਫੀਸ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਕੀਲਾਂ ਦੀ ਦਹਿਲੀਜ ਤੇ ਚੜਨ ਦੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੋਚ ਸਕਦਾ । ਆਮ ਲੋਕ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਜਹਿਰੀਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਡਰਨ ਵਾਂਗ ਤਰਿਹਦੇਂ ਹਨ ।  ਸੋ ਆਮ ਬੰਦੇ  ਦੀ ਆਸ ਤਾਂ ਸਦਾ ਖੁਦਾਈ ਰਹਿਮਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਇਨਸਾਫ ਵੱਲ ਹੀ ਦੇਖਦੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ । ਜਦ ਜਿਆਦਾ ਸਿਆਣੇ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਮੀਰ  ਲੋਕ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਬੀ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੰਨਣ ਨੂੰ ਹਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਖੌਲ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਦ ਇਹ ਲੋਕ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮੂਰਖ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ । ਗਰੀਬ ਮਾੜੇ ਅਤੇ ਆਮ ਬੰਦੇ ਲਈ ਵਰਤਮਾਨ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਲਿਆ ਭਟਕਿਆ ਇਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਤੁਰ ਵੀ ਪੈਂਦਾਂ ਹੈ ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਨੂੰ ਛੱਡਕੇ ਬਾਕੀ ਸਭ ਤਬਾਹ ਹੋਕੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦੇ ਹਨ । ਸਾਡੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਸਿਸਟਮ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਪਾਲਿਕਾ ਲਈ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਚੁਣੋਤੀ ਹੈ ॥ ਉਹ ਦਿਨ ਸੁਭਾਗਾ ਹੋਵੇਗਾ ਭਾਰਤ ਦੇੁਸ਼ ਲਈ ਜਿਸ ਦਿਨ ਆਮ ਲੋਕ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਲੱਗਿਆਂ ਡਰ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ । ਕਾਸ਼ ਉਹ ਦਿਨ ਸਾਡੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸੀਬ ਹੋ ਜਾਵੇ ।
ਗੁਰਚਰਨ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਫੋਨ 9417727245  ਪਿੰਡ ਪੱਖੋ ਕਲਾਂ ਜਿਲਾ ਬਰਨਾਲਾ 


Friday, 19 September 2014

ਦੇਖ ਮੇਲਾ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾਂ

ਬੋਲ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਤੂੰ ਬੰਦਿਆਂ ਮੰਨ ਕੇ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਭਾਣਾਂ  ..ਦੇਖ ਮੇਲਾ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾਂ
ਦੁਨੀਆਂ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੀ ਹੈ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਪਤਾ ਜਾ ਲੱਗਦਾ ..ਬਾਂਹ ਕੋਈ ਹੀ ਫੜਦਾ  ਹਰ ਕੋਈ ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਦੇ ਬੱਜਦਾ
ਕੋਈ ਦੇਖਦਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਕੋਈ ਖਾਵੇ ਸਭ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਖਾਣਾਂ .ਦੇਖ ਮੇਲਾ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾਂ
ਆਇਆ ਜੋ ਮੜਕਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਪੁੱਟਿਆ ਪੈਰ ਨਾਂ ਜਾਵੇ.ਸਬਰ ਰਹਿੰਦਾਂ ਨਾਂ ਜੋਬਨ ਤੋਂ ਦੇਖਕੇ ਮਨ ਪਿਆ ਲਲਚਾਵੇ
ਕੋਈ ਮੁੜਦਾ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਕੋਈ ਪਿਆ ਦੇਖਦਾ ਠਾਣਾਂ .ਦੇਖ ਮੇਲਾ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾਂ
ਵਿੱਚ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਮੇਲੇ ਦੇ ਭਲਿਆਂ ਨਾਂ ਟੋਇਆ ਨੂੰ ਪੁੱਟ ਉਏ .ਤੂੰ ਜਾਣੇ ਨਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਊਗੀ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਉਏ
ਜਿਹੜਾ ਆਇਆ ਸੀ ਭੱਜਕੇ ਭਾਲਦਾ ਮੋਢੇ ਚਾਰ ਟਿਕਾਣਾਂ .ਦੇਖ ਮੇਲਾ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾਂ
ਵੇਲੇ ਆਉਣ ਦੇ ਤੂੰ ਭਲਿਆ ਪਹਿਨੇ ਸੀ ਜੋ ਰੰਗ ਬਿਰੰਗੇ .ਮੇਲੇ ਦੀਆਂ ਧੂੰੜਾਂ ਧੁੱਪਾਂ ਨੇ ਕਰਤੇ ਨੇ ਸਾਰੇ  ਇੱਕ ਰੰਗੇ
ਤੂੰ ਕੀ ਦੇਖੇਂ ਨਵਿਆਂ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਭ ਪੁਰਾਣਾਂ .ਦੇਖ ਮੇਲਾ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾਂ
ਕੋਈ ਤੁਰਦਾ ਮੜਕਾਂ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵਾਂਗ ਹਨੇਰੀ  ਭੱਜਦਾ .ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਜਾਵੇ ਕੋਈ ਹੈ ਨਾਲ ਅੱਖਾ ਹੀ ਰੱਜਦਾ
ਕੋਈ ਹਾਉਕੇ ਲੈਂਦਾ ਗੁਰਚਰਨ ਸਿੰਆਂ ਕੋਈ ਗਾਉਂਦਾ ਜਾਵੇ ਗਾਣਾਂ .ਦੇਖ ਮੇਲਾ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੇਰ ਘਰੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾਂ
ਗੁਰਚਰਨ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਫੋਨ 9417727245  ਪਿੰਡ ਪੱਖੋ ਕਲਾਂ ਜਿਲਾ ਬਰਨਾਲਾ  

ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਰੁਜਗਾਰ ਲਈ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਟੈਸਟਾਂ ਰਾਂਹੀ ਅੰਨੀ ਲੁੱਟ ਕਿਉਂ ?

                             
          ਸਕੂਲੀ ਵਿਦਿਆ ਅਜ ਕਲ ਵਧੀਆਂ ਜੀਵਨ ਆਚਰਣ ਦੀ  ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਥਾਂ ਰੋਜਗਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਿੱਖਿਆ ਸਾਸਤਰੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਵਿਦਿਅਕ ਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਖਿਲਵਾੜ ਕਰਨ ਦੇਈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ । ਸਿੱਖਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਰਗ ਵਿਦਿਆ ਰਾਂਹੀਂ ਰੋਜਗਾਰ ਪਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ  ਵਿੱਚ ਪਾਗਲਪਣ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆਂ ਖੁਦਕਸੀਆਂ ਤੱਕ ਜਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਸਿੱਖਿਆ ਬੱਚੇ ਦਾ ਬੌਧਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਥਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਗਾੜ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਮਾਤਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ । ਸਮੁੱਚੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਖਪਤਕਾਰੀ ਯੁੱਗ ਦੇ ਵਿੱਚ ਧੱਕਣ ਲਈ  ਹੀ ਵਿਦਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ । ਵਿਦਿਅਕ ਪਰਬੰਧ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਅਮੀਰਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਸ ਨਾਲ ਇਹ ਅਮੀਰ ਵਰਗ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਦੂਸਰੇ ਉਤਪਾਦਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਅੰਦਰ ਭੇਜਣ ਲਈ ਵਿਦਿਆਂ ਰਾਂਹੀਂ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਕਰਨ ਲਈ ਬੱਚਿਆਂ ਰਾਂਹੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੱਕ ਦਾ ਵੀ ਦਿਮਾਗ ਧੋਇਆਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਂ ਵਿਚਾਰੀ ਤਾਂ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਕਿਧਰੇ ਉੱਡ ਗਿਆਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ । ਬਹੁਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਅਦਾਰੇ ਵਰਤਮਾਨ ਰਾਜਸੱਤਾਵਾਂ ਵੀ ਵਿਦਿਆਂ ਰਾਂਹੀਂ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਬੇਰੁਜਗਾਰਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਨਕਾਮ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ । ਸਮੁੱਚੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਝੱਲਣ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹਨ । ਅੱਜ ਕਲ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਦਿਆਂ ਪਰਾਪਤ ਕਰਦਿਆਂ ਪਰਾਪਤ ਕੳਤੇ ਉੱਚ ਨੰਬਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ । ਜਿਆਦਾਤਰ ਰੋਜਗਾਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰੁਝਾਨ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ । ਕਰੋੜਾਂ ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪੀਅਰ ਹੋਣ ਦੀ ਕੋਸਿਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤੇ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਭਰੋਸਾਂ ਕਰਕੇ ਹੀ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਇਦ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਹੋਣ ਦਾ ਤੀਰ ਤੁੱਕਾ ਹੀ ਲੱਗ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਕੋਈ ਸਿਫਾਰਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਰਾਹ ਰਾਂਹੀਂ ਕਿਸੇ ਗਲਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਇਦ ਟੇਸਟ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅ ਲੱਗ ਜਾਵੇ । ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿੱਚ ਭਰਿਸਟ ਨਿਜਾਮ ਕਾਰਨ ਕਈ ਵਾਰ ਇਹ ਸੰਭਵ ਵੀ ਹੁੰਦਾਂ ਹੈ ।
                                      ਦੂਸਰਾ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ ਸਿਸਟਮ ਦਾ ਬੇਰਹਿਮ ਹੋ ਜਾਣਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਦੋਹਰਾ ਮਾਨਸਿਕ ਸੰਤਾਪ ਝੱਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ । ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦਿਅਕ ਡਿਗਰੀਆਂ ਡਿਪਲੋਮਿਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਨੋਜਵਾਨ ਟੈਸਟ ਦੇਣ ਲਈ ਅਰਬਾਂ ਰੁਪਏ ਦੀਆਂ ਫੀਸਾਂ ਭਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਟੈਸਟ ਦੇਣ ਸਮੇਂ ਲਈਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਫੀਸਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਤਾਂ ਆਪ ਚੁੱਕਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਜੇਬੋਂ ਖਾਲੀ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ । ਰੋਜਗਾਰ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ  ਸਕੂਲਾਂ ਕਾਲਜਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਥਾਹ  ਫੀਸਾਂ ਭਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਲੁੱਟ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੀ ਜਾਣਾਂ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਰਵਾਇਤ ਨਹੀਂ । ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਦਸ ਬੀਹ ਪੋਸਟਾਂ ਦਾ ਇਸਤਿਹਾਰ ਦੇਕੇ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਚਤਾਲੀ ਲੱਖ ਬੇਰੁਜਗਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋ ਪੰਜ ਚਾਰ ਲੱਖ ਤੋਂ ਪੰਜ ਸੌ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਪੱਚੀ ਸੌ ਤੱਕ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਫਾਰਮ ਵੇਚ ਕੇ ਕਰੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਪਇਆਂ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਸਾਧਨ ਹੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ । ਦਸ ਲੱਖ ਦੇ ਕਰੀਬ ਬੀ ਐੱਡ ਅਤੇ ਈਟੀਟੀ ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਤਾਂ ਹਰ ਛਿਮਾਹੀ ਹੀ ਟੈਸਟ ਦੇਣ ਲਈ ਕਰੋੜਾਂ ਰੁਪਏ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ । ਇਹਨਾਂ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਪ੍ਰਤੀਸਤ ਹੀ ਇਹ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਟੈਸਟ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਹੀ ਏਨੇ ਉੱਚੇ ਰੱਖੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਇਸਨੂੰ ਪਾਸ ਹੀ ਨਾਂ ਕਰ ਸਕੇ । ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਇਸ ਟੈਸਟ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਰੋਜਗਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਗਰੰਟੀ ਨਹੀਂ । ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਹੀ ਬਣਾ ਲਿਆਂ ਹੈ ਕਿ ਜਦ ਕੋਈ ਰੋਜਗਾਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਦ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਜਾਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਤਾਂ ਟੈਸਟ ਹੀ ਪਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ । ਜਦ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੋਜਗਾਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਹੀ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਛੋਟੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਬਲਾਂ ਦੀਆਂ ਡਾਗਾਂ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਰੋਕ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ।
                             ਸੋ ਸਾਡੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾਂ ਦੋਗਲਾਪਨ ਤਿਆਗ ਕੇ ਟੈਸਟਾਂ ਦਾ ਡਰਾਮਾ ਬੰਦ ਕਰਨਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਰੋਜਗਾਰ ਦੇਣ ਲਈ ਵਿਦਿਅਕ ਯੋਗਤਾ ਦੀ ਮੈਰਿਟ ਨੂੰ ਹੀ ਅਧਾਰ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਜੇ ਇਹ ਟੈਸਟ ਇੰਨੇ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹਨ ਫਿਰ ਡਿਗਰੀਆਂ ਅਤੇ ਡਿਪਲੋਮਿਆਂ ਦੇ ਸਰਟੀ ਫਿਕੇਟ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇਹ ਟੈਸਟ ਲਏ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ । ਲੱਖਾਂ ਰੁਪਏ ਵਿਦਿਅਕ ਡਿਗਰੀਆਂ ਤੇ ਖਰਚ ਕਰਨ ਦੀ ਫਿਰ ਲੋੜ ਹੀ ਕੀ ਹੈ ਜੇ ਡਿਗਰੀ ਲੈਕੇ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇਣੇ  । ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਟੈਸਟ ਵਿਸੇਸ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ ਤਾਂ ਜਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਪਰ ਆਮ ਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ ਭਰਮਜਾਲ ਮਾਤਰ ਹੀ ਹਨ । ਚੰਗਾਂ ਹੋਵੇ ਜੇ ਸਾਡੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੇਰੁਜਗਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲੀਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਅਤੇ ਬੇਰੁਜਗਾਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਟੈਸਟ ਫੀਸਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸਿਸ ਕਰਨ ।
ਗੁਰਚਰਨ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਫੋਨ 9417727245  ਪਿੰਡ ਪੱਖੋ ਕਲਾਂ ਜਿਲਾ ਬਰਨਾਲਾ                     

Friday, 29 August 2014

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਬਣਕੇ ਵੀ ਨਿੰਮੋਝੂਣਾਂ ਵਿਦੇਸ ਵਿੱਚ ਮਜਦੂਰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸ਼ਾਨ

                           
            ਜਦ ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਕਿਸੇ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਹਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ ਤਰਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਤੇ ਕਦੇ ਬਿਜਲੀ ਬਿੱਲ ਦੀ ਮਾਫੀ ਤੇ ਸਰਕਾਰਾਂ
ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਦੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲਾਉਣ ਲਈ ਬਿਜਲੀ ਕਨੈਕਸਨਾਂ ਵਾਸਤੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਅੱਗੇ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੀ ਕਦੀ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਮੰਗਦਿਆਂ ਮਰ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਉਦਿਆਂ ਹੋਇਆਂ ਕਦੇ ਇੰਸਪੈਕਟਰਾਂ ਜਾਂ ਖਰੀਦਦਾਰਾਂ ਅੱਗੇ ਫਸਲ ਵੇਚਣ ਲਈ ਲੇਲੜੀਆਂ ਕੱਢਦਾ ਹੈ ਵਿਚਾਰਾ ਤਰਸ ਦਾ ਪਾਤਰ । ਇਹ ਹਾਲ 90% ਕਿਸਾਨੀ ਦਾ ਹੈ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੀ ਦੂਜੇ ਧੰਦੇ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹਾਲ ਹੈ ਪਰ ਇਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਜਦ ਵਿਦੇਸਾਂ ਦੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਜਦੂਰੀ ਵੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁੱਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਇੱਜਤ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਦੇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਭੱਜੇ ਹੋਏ ਮਾਲਕ ਵਿਦੇਸੀ ਮਜਦੂਰ ਬਣਕੇ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋਕੇ ਮੁੜਦੇ ਹਨ । ਜਿਸਨੂੰ ਕੋਈ ਉਧਾਰ ਸਮਾਨ ਦੇਣ ਵੇਲੇ ਵੀ ਜਲੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹੀ ਕੋਠੀਆਂ ਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਮੀਨਾਂ ਦਾ ਖਰੀਦਦਾਰ ਬਣਿਆ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾਂ ਹੈ । ਇਹ ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਸਮੇਂ ਤਰਸ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਾ ਧਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਵਿਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜਦੂਰ ਬਣਿਆ ਸਨਮਾਨ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਇਕ ਪਾਸੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਹਲੜ ਨਸੇਬਾਜ ਗਰਦਾਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਕੰਮ ਧੰਦੇ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ ਜਾਣ ਲਈ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਾਸਪੋਰਟ ਬਣਵਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸੂਬਾ ਪੰਜਾਬ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਇਹ ਪਾਸਪੋਰਟ ਬਣਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕੋਈ ਸੈਰਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨਹੀਂ ਹਨ । ਜੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਫੇਰ ਵਿਦੇਸਾਂ ਦਾ ਰਸਤੇ ਕਿਉਂ ਭਾਲੇਗਾ । ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾਂ ਜਲੀਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਰਤ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਕੰਮ ਸਰਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਰਿਸਟ ਤੰਤਰ ਕਾਰਨ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੁਸਕਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ । ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਧੰਦੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸਰਕਾਰੀ ਤੰਤਰ ਦੀਆਂ ਬਿਨ ਕਾਰਨ ਦਖਲ ਅੰਦਾਜੀਆਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੰਗ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ । ਕੋਈ ਟੈਕਸੀ ਸਰਵਿਸ ਦੁਆਰਾ ਰੋਜਗਾਰ ਕਾਰਨ ਵਾਲਾ ਪੁਲੀਸ ਅਤੇ ਟਰੈਫਿਕ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਜਮਦੂਤਾਂ ਦੇ ਦਰਸਨ ਕਰਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਛੋਟੇ ਛੋਟੇ ਹੋਟਲ ਢਾਬੇ ਚਲਾਕੇ ਰੁਜਗਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੈਂਪਲ ਭਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਕੰਬਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਦਿਵਾਲੀ ਜਾਂ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਉਗਰਾਹੀ ਕਰਨ ਲਈ ਛਾਪਿਆਂ ਦੀ ਬਲੈਕਮੇਲਿੰਗ ਰੱਜਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਕਰਜੇ ਚੁੱਕਕੇ ਖਰੀਦੇ ਹੋਏ ਟਰੱਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ ਡਰਾਈਵਰ ਮਾਲ ਭਰੀ ਹਏ ਤੋਂ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸੜਕਾਂ ਤੇ ਚੜਨ ਤੋਂ ਵੀ ਡਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਰਾਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰਿਸਵਤਾਂ ਦੇਕੇ ਨਾਕੇ ਅਤੇ ਬਾਰਡਰ ਲੰਘਦੇ ਹਨ । ਆਮ ਛੋਟੇ ਦੁਕਾਨਦਾਰ ਵੀ ਟੈਕਸ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦਿਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਦੇ ਸ਼ਟਰ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਭੱਜਦੇ ਹਰ ਸਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ । ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਕਾਰਖਾਨਿਆ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਨਾਂ ਟੈਕਸ ਦਿੱਤਿਆਂ ਨਿਕਲਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਦੇ ਰੋਕਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਪਰ ਛੋਟੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਹਜਾਰਾਂ ਸਵਾਲ ਖੜੇ ਕਰਕੇ ਲੁੱਟ ਸੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕਾਂ ਜਲੀਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ  ਢੰਗ ਸਰਕਾਰੀ ਤੰਤਰ ਅਫਸਰਸਾਹੀ ਰਾਂਹੀਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਰੋਜੀ ਰੋਟੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਕਿਰਤੀ ਲੋਕ ਮਜਬੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਵਿਦੇਸਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਤੁਰਨ ਲਈ ।
                             ਦੂਸਰੇ ਪਾਸੇ ਸਾਡੇ ਇਹੀ ਲੋਕ ਜਦ ਵਿਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ । ਉਵਰ ਟਾਈਮ ਅਤੇ ਛੁਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਡੇ ਦੇਸ ਵਾਸੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਹੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ । ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਸਿੱਕਾ ਤਾਂ ਵਿਕਸਿਤ ਮੁਲਕ ਵੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ । ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸੁਪਰ ਪਾਵਰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋਟਲ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਚਟਵਾਲ ਵਾਈਟ ਹਾਊਸ ਤੱਕ ਸਿੱਧੀ ਪਹੁੰਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ । ਰੱਖੜਾ ਪਰੀਵਾਰ ਅਤੇ ਟੁੱਟ ਬਰਦਰਜ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਉਤਪਾਦਨਾਂ ਵਿੱਚ ਝੰਡੇ ਬੁਲੰਦ ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜਲੀਲ ਹੋਕੇ ਨਿਕਲੇ ਪਰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਦਸਾਹ ਆਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੀ ਬੈਂਸ ਭਰਾ ਵੀ ਵੱਡੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਬਣੇ ਹਨ । ਕੋਈ ਲੀਚੀਆਂ ਦਾ ਬਾਦਸਾਹ ਕੋਈ ਬੇਰਾਂ ਦਾ ਬਾਦਸਾਹ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੋੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਹੀ ਬਣੇ ਹਨ । ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕੀ ਕਰਦਿਆਂ ਵੀ ਕਿਸਾਨ ਪਰੀਵਾਰ ਕਰਜੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋ ਪਾਉਂਦੇ ਪਰ ਯੂਰਪ ਜਾਂ ਕੈਨੇਡਾ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਕੇ ਇੰਨੇ ਕੁ ਕਾਮਯਾਬ ਜਰੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚਲਾ ਕਰਜੇ ਤੋਂ ਸੁਰਖੁਰੂ ਹੋਕੇ ਜਮੀਨਾਂ ਖਰੀਦਣ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਰਾਂ ਕੋਠੀਆਂ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ  ਉਹੀ ਪੰਜਾਬੀ ਵਾਪਸ ਜਦ ਕਦੀ ਪੰਜਾਬ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤਦ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡਾਂ ਸਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਲਈ ਕੁੱਝ ਨਾਂ ਕੁੱਝ ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਆ ਚੁੱਕੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਮੰਗਤੇ ਬਣੇ ਗਏ ਹੋਏ ਲੋਕ ਬਾਦਸਾਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਮੁੜਦੇ ਹਨ । ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਦੇਸਾਂ ਵੱਲ ਵਹੀਰਾਂ ਘੱਤੀ ਤੁਰੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ । ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਵਿਦੇਸ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਤਾਂਘਦਾ ਹੈ । ਸੋ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਹਲੜ ਕਹਿਣਾਂ ਅਤਿ ਗਲਤ ਗੱਲ ਹੈ । ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਤ ਦੇ ਰਾਹੀ ਹਨ ਪਰ ਜੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ । ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਤਾਂ ਜਲੀਲ ਹੋਕੇ ਤਾਂ ਜਿੰਦਗੀ ਵੀ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿਉਕਿ ਜਲੀਲ ਹੋਕੇ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨਾਲੋਂ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਵੀ ਕਬੂਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ । ਸਾਡੇ ਰਾਜਨੀਤਕਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਤੋਂ ਕਾਰੋਬਾਰ ਖੋਹੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਬਲਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਜਤ ਨਾਲ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸਾਹਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ । ਜੋ ਰਾਜਨੀਤਕ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਜੀਵਨ ਜਾਚ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰੇਗਾ ਲਾਜਮੀ ਹੀ  ਇੱਜਤ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਵੀ ਦੁਬਾਰਾ ਭਾਰਤ ਦੇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਸੂਬਾ ਬਣਵਾ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਗੁਰੂਆਂ ਫਕੀਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਕੇ ਕਿਰਤ ਦੀ ਜੀਵਨ ਜਾਚ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਭਾਵੇਂ ਰੋਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਪਰਲੋਕ ਪੱਖੀ ਅਤੇ ਇਮਾਨਦਾਰ ਰਾਜਸੱਤਾ ਵਾਲੇ ਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੁਕੇਗੀ । ਕਾਸ਼ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਲੈਣ ਆਮੀਨ ।
ਗੁਰਚਰਨ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਫੋਨ 9417727245  ਪਿੰਡ ਪੱਖੋ ਕਲਾਂ ਜਿਲਾ ਬਰਨਾਲਾ              
  ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮਾਲਕ ਬਣਕੇ ਵੀ ਨਿੰਮੋਝੂਣਾਂ ਵਿਦੇਸ ਵਿੱਚ ਮਜਦੂਰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਸ਼ਾਨ 

Monday, 25 August 2014

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅਰਥਚਾਰੇ ਨੂੰ ਕੌਣ ਠੀਕ ਕਰੂ

                           
                                                        ਹਜਾਰਾਂ ਨੇਤਾ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਲਈ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਦਮਗਜੇ ਮਾਰਦੇ ਨਹੀਂ ਥੱਕਦੇ ਪਰ ਇੱਕ ਵੀ ਨੇਤਾ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਜਿਹੜਾ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਗਹਿਣੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਤੇ ਬੋਲ ਸਕੇ । ਹਜਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਲੇਖਕ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਏਸੀ ਕਲਚਰ  ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਨੌਕਰੀ ਪੇਸਾ ਲੋਕ ਕਾਲੇ ਵਰਕੇ ਕਾਲੇ ਅਖਬਾਰ  ਕਰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕਾਲੇ ਮਨਾਂ ਦੇ ਇਹ ਲੋਕ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਲਝਾਈ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ । ਪੰਜ ਸੌ ਤੋਂ  ਪੰਜ ਹਜਾਰ ਤੱਕ ਦੀ ਰੋਜਾਨਾਂ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੋਕ  ਪੱਚੀ ਤੋਂ ਪੰਜਾਹ ਰੁਪਏ ਰੋਜਾਨਾਂ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੋ ਕਰੋੜ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣ ਵੀ ਕਿਉਂ ਉਹ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਹਜਾਰਾਂ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਣਗੇ ।  ਇਹ ਵਰਗ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਖੂਨ ਪਸੀਨੇ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੇ ਟੈਕਸਾਂ ਰੂਪੀ ਹਰਾਮ ਦੀ ਕਮਾਈ ਵਿੱਚੋਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਭਾਵ  ਖੂਨ ਭਿੱਜੀਆਂ ਰੋਟੀਆਂ ਖਾਣ ਗਿੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ । ਇਸ ਅਮੀਰ ਵਰਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵੀ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸਾਡੀ ਆਮਦਨ ਵੀ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀ ਜਿੰਨੀ ਹੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀ ਤਾਂ 12 ਤੋਂ 16 ਘੰਟੇ ਤੱਕ ਲੰਗੇ ਡੰਗ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਦਿਹਾੜੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਏਨਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਦ ਕਿ ਮੁਲਾਜਮ ਵਰਗ ਅੱਠ ਘੰਟੇ ਵਿੱਚ ਫਰਲੋ ਮਾਰਨ ਨੂੰ ਹੀ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾਂ ਹੈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਾਂ ਰਿਸਵਤਾਂ ਦੇਕੇ ਉਠਾਉਣਾਂ ਪੈਂਦਾਂ ਹੈ ਗੱਪਾ ਮਾਰਦਿਆਂ ਨੂੰ । ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਟਾਵਾਂ ਮੁਲਾਜਮ ਹੀ ਤਨਖਾਹ ਲੈਕੇ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਵੀ ਭਿ੍ਰਸਟ ਲੋਕ ਮੂਰਖ ਗਰਦਾਨਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ । ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਡੋਬਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਅਫਸਰ ਸਾਹੀ ਦਾ ਅਹਿਮ ਰੋਲ ਹੈ ਜੋ ਆਰਥਿਕਤਾ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਰਾਜਨੀਤਕਾਂ ਨੂੰ ਡੰਗ ਟਪਾਈ ਦੇ ਗੁਰ ਸਿਖਾਕੇ ਕਰਜੇ ਦੀ ਪੰਡ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਧਰਵਾਉਣ ਲਈ ਜੁੰਮੇਵਾਰ ਹੈ । ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਆਰਥਿਕਤਾ ਜਾਂ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਮਾਹਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਗੋਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਟੇਕ ਤਾਂ ਆਈ ਏ ਐੱਸ ਵਾਲੀ ਉੱਚ ਯੋਗਤਾ ਪਰਾਪਤ ਸਿਆਣੇ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਉਪਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਵਾਂ ਰਾਜਨੀਤਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ । ਸੋ ਰਾਜਨੀਤਕ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਆਣੇ ਜਾਂ ਮੂਰਖ ਵੀ ਇਸ ਲਾਬੀ ਦੀ ਜਾਦੂਗਰੀ ਨਾਲ ਹੀ ਬਣਦੇ ਹਨ ।
                              ਅੱਜ ਪੰਜਾਬ ਸਿਰ ਕਰਜਾ ਇੱਕ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵਧ ਚੁਕਿਆਂ ਹੈ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਦਾ ਬਜਟ ਗਿਆਰਾਂ ਹਜਾਰ ਕਰੋੜ ਘਾਟੇ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਰਜਾ ਚੁਕਕੇ ਹੀ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾਂ ਹੈ । ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਬਿਜਲੀ ਕਾਰਪੋਰੇਸਨ ਹੀ ਪੰਦਰਾਂ ਹਜਾਰ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵਧ ਕਰਜਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੋਰ ਸਰਕਾਰੀ ਅਦਾਰੇ ਵੀ ਹਜਾਰਾਂ ਕਰੋੜ ਦੇ ਕਰਜਾਈ ਹਨ । ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ ਧੁਰਾ ਕਿਸਾਨ ਵਰਗ ਵੀ ਇੱਕ ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਜਿਆਂਦਾ ਦਾ ਕਰਜਾਈ ਹੈ । ਉਪਰੋਕਤ ਤਿੰਨਾਂ ਵਰਗਾਂ ਦਾ ਕੁੱਲ ਕਰਜਾ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਪੰਜਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਜਮੀਨ ਦੇ ਮੁੱਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ । ਜੇ ਪੰਜਾਬ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੈਂਟਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਕਰਜਾ ਮੁੱਕਤ ਹੋਣਾਂ ਹੈ ਤਦ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਉਪਜਾਊ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਬੀਹ ਪਰਸੈਂਟ ਜਮੀਨ ਵੇਚਣੀ ਪਵੇਗੀ । ਇਸ ਕਰਜੇ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਬਿਨਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਟੈਕਸਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਵਧਦਾ ਹੀ ਚਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜੋ ਕਿ ਕਰਜੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਿਆਦਾਤਰ ਜਾਂਦਾਂ ਰਹੇਗਾ ਬਾਕੀ ਬਚਦਾ ਪੈਸਾ ਮੁਲਾਜਮ ਵਰਗ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ । ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਬਜਟ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਤਾਂ ਮੁਲਾਜਮਾਂ ਦੀਆਂ ਤਨਖਾਹਾਂ ਅਤੇ ਪੈਨਸਨਾਂ ਦੀ ਭੇਂਟ ਚੜ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ 25%  ਸਬਸਿਡੀਆਂ ਖਾ ਜਾਦੀਆਂ ਹਨ । ਬਾਕੀ 25% ਲੱਗਭਗ ਕਰਜੇ ਦੀਆਂ ਕਿਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਤਾਂ ਕੋਈ ਪੈਸਾ ਬਚਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ । ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਕਰਜੇ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲਾ ਪਾਸਾ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਰਜੇ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆਂ ਵਿਕਾਸ਼ ਨਹੀ ਵਿਨਾਸ਼ ਹੀ ਹੁੰਦਾਂ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਜਾਲ ਦੀ ਤਰਾਂ ਹੈ ਅਤੇ  ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਜਕੜਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੁਲਾਮ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਨੀਂਹ ਹੋਰ ਪੱਕੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਹਾਲ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਅਫਸਰਸਾਹੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹੀ ਜੁੰਮੇਵਾਰ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਵਿਹਲਾ ਵਰਗ ਲੇਖਕ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵੀ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਪਰਿੰਟ ਮੀਡੀਆਂ ਅਤੇ ਇਲੈਕਟਰੋਨਿਕ ਮੀਡੀਆਂ ਇਸ ਅਮੀਰ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਲਾਊ ਵਰਗ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਥਾਂ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਵਰਗ ਨੂੰ ਕਦੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪੁਛਦਾ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਕੱਖੋਂ ਹੌਲਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੰਮ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਨੇ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਰਵਾਇਆ ਹੈ ।
                             ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਕਾਂਗਰਸ਼ ਤੇ ਅਕਾਲੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਪਰ ਤਿੰਨਾਂ ਪਾਰਟੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੀ ਆਗੂ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਕਰਜਾ ਮੁਕਤ ਕਰਨ ਦਾ  ਦਮ ਨਹੀ ਭਰ ਰਿਹਾ । ਬਿਨਾਂ ਕਰਜਾ ਮੁਕਤ ਕਰਿਆਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਸੰਭਵ ਹੀ ਨਹੀਂ । ਕੀ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਵਾਗਡੋਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਗੂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਸਬਦ ਬੋਲਣ ਕਾਰਨ ਹੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਸਾਉਣ ਬਦਲੇ ਹੀ ਰਾਜਸੱਤਾ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਕਦਾ ਚਿੱਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ । ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹਾਲਤ ਹੁਣ ਪਰਯੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ ਹੁਣ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ  ਮਹੌਲ ਐਮਰਜੰਸੀ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਤੁਰੰਤ ਇਲਾਜ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ । ਜਿਹੜਾ ਪੰਜਾਬੀ ਆਗੂ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦਾ ਸਾਸਤਰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਲੁੱਟੇ ਅਤੇ ਲੁਟਾਏ ਬਿਹਤਰ ਹਾਲਤਾਂ ਵੱਲ ਲਿਜਾਵੇ ਨੂੰ ਹੀ ਕੁਰਸੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ।ਪੰਜਾਬ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਮੂਲ ਪਹਿਲੀ ਲੋੜ ਅਨਾਜ ਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਉਤਪਾਦਕ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪੈਰਾਂ ਸਿਰ ਥੋੜੀ ਅਕਲਮੰਦੀ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਸੋ ਲੋੜ ਤਾਂ ਦਲੇਰ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤੀ ਸਿਆਣੇ ਆਗੂ ਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅਫਸਰਸਾਹੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਨੱਥ ਪਾਉਣੀ ਜਾਣਦਾ ਹੋਵੇ । ਜਿਸ ਦਿਨ ਪਰੀਵਾਰਕ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਹਿੱਤਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਉਠਿਆ ਆਗੂ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਮਿਲ ਗਿਆ ਉਸ ਦਿਨ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਸੁਧਾਰ ਵਲ ਤੁਰਨ ਲੱਗ ਪੈਣਗੇ । ਹੁਣ ਵੇਲਾ ਹੈ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪੰਥ ਦੇ ਨਾਅਰਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਅਤੇ ਹਸਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਮੇਡੀਅਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਅਤੇ ਖੂੰਡਿਆਂ ਸੋਟਿਆਂ ਦੀ ਵਕਤੀ ਸਿਆਸਤ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ । ਆਉ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਅਟੱਲ ਕੁਦਰਤ ਤੋਂ ਕਾਮਨਾਂ ਕਰੀਏ ਆਰਥਿਕ ਮਸਲਿਆ ਦੇ ਹੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਹਿੰਮਤੀ ਦਲੇਰ ਰਾਜਨੀਤਕ ਨੂੰ ਹਮਾਇਤ ਦੇਣ ਦਾ ਹਿੰਮਤ ਭਰਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦਮ ਚੁਕੀਏ ।
ਗੁਰਚਰਨ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਫੋਨ 9417727245 ਪਿੰਡ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਜਿਲਾ ਬਰਨਾਲਾ  

Thursday, 14 August 2014

ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ

ਸੁਣੋ ਚਿੱਤ ਲਾਕੇ ਪਤਾ ਤੇ ਟਿਕਾਣਾਂ ਜੀ ਜਿਸ ਜਗਾਹ ਦਾਸ ਦਾ ਗਰੀਬ ਖਾਨਾਂ ਜੀ
ਜਾਣਦੇ ਤਮਾਮ ਦੂਰ ਦੂਰ ਸੱਜਣੋਂ ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ
ਜੋਗਾ ਰੱਲਾ ਕੋਟ ਦੁੰਨਾਂ ਸੋਹਣਾ ਹੈ ਬਦਰਾ ਕਾਲੇਕੇ ਤੇ ਧੂਰਕੋਟ ਮਨਮੋਹਣਾਂ ਹੈ
ਕਾਹਨੇਕੇ  ਛੰਨਾ ਧੋਲੇ ਦੇ ਹਜੂਰ ਸੱਜਣੋਂ ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ
ਘੁੰਨਸ ਤੇ ਮਹਿਤਾ ਤਪਾ ਤਾਜੋ ਨਾਲ ਜੀ ਘੜੈਲਾ ਤੇ ਘੜੈਲੀ ਦੱਸੇ ਮੇਰੇ  ਹਾਲ ਜੀ
ਜਿਉਂਦ ਜੈਦ ਬਦਿਆਲਾ ਇੱਕ ਪੂਰ ਸੱਜਣੋਂ ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ
ਬੱਲੋ ਕੋਲੇ ਚੌ ਰੂੰੜਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟਾ ਰੜ ਜੀ ਝੱਬਰ ਅਕਲੀਆਂ ਇਲਮ ਪੜਜੀ
ਫਿਰਨੀ ਦੇ ਪਿੰਡ ਨੇ ਜਰੂਰ ਸੱਜਣੋਂ ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ
ਏਹਨਾਂ ਦੇ  ਵਿਚਾਲੇ ਪੱਖੋ ਖੇੜਾ ਵੱਸਦਾ ਰਾਜ ਨਾਭਾ ਡਾਕਖਾਨਾਂ ਫੂਲ ਦਸਦਾ
ਬੇਨਤੀ ਹੈ ਆਪਕੇ ਹਜੂਰ ਸੱਜਣੋਂ ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ
ਜਿਸ ਹੋਵੇ ਇੱਛਾ ਮਿਲਣ ਸਾਡੇ ਦੀ ਮੌੜ ਹੈ ਬਾਰਾਂ ਕੋਹ ਲਾਈਨ ਜੋ ਬਲਾਢੇ ਦੀ
ਤਪਾ ਹੈ ਨਜੀਕ ਚਾਰ ਕੋਸ ਦੂਰ ਸੱਜਣੋਂ ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ
ਸਹਿਰ ਬਠਿੰਡੇ ਰਾਜਪੁਰਾ ਲੈਨ ਜੀ ਉਤਰੋ ਬੇਸੱਕ ਆਕੇ ਤਪਾ ਐਨ ਜੀ
ਚਾਰ  ਕੋਸ ਕੁੱਲ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਸੱਜਣੋਂ ਮੇਰਾ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਪਿੰਡ ਮਸਹੂਰ ਸੱਜਣੋਂ
ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਕੁੰਢਾਂ ਸਿੰਘ ਕਵੀਸਰ ਪੱਖੋਕਲਾਂ  1930 ਤੋਂ 1968

Monday, 4 August 2014

ਕੀ ਭਾਲਦੇ ਹੋ ਤਿਆਗ ਵਿਹੂਣੇ ਆਗੂਆਂ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀਉ ?



Photo: ਇਹ ਘਰ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਤਲਵੰਡੀ ਸਾਬੋ ਤੋਂ ਉਮੀਦਵਾਰ ਪ੍ਰੋ:ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਦਾ ਹੈ....ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਪਰਇਸ ਘਰ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਮੱਲੋ-ਜੋਰੀ ਪੋਟੇ ਕੀ-ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਏ.... ਬੀਬੀ ਕੌਣਹੈ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ ਕੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਜਿੱਤੇਗੀ ਜਾਂ ਹਾਰੇਗੀ ਇਹਮਗਜ਼-ਖਪਾਈ ਨਾ ਕਰੋ ਗੱਲ ਉਹਨਾਂ ਕੁੱਲੀਆਂ ਦੀ ਕਰੋ ਜੋਮਹਿਲਾਂ ਦੀ ਅੱਖ 'ਚ ਅੱਖ ਪਾਉਣ ਦੀ ਜੁਅਰੱਤ ਦਿਖਾ ਰਹੀਆਂਨੇ...ਸਿਫਤ ਉਹਨਾਂ ਕੀੜੀਆਂ ਦੀ ਕਰਨੀ ਬਣਦੀ ਹੈ ਜੋ ਪਹਾੜ ਨਾਲਟਕਰਾਉਣ ਦਾ ਹੋਂਸਲਾ ਦਿਖਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ.....ਜਥੇਦਾਰਾਂਦੇ ਟੁੱਕਖਾ ਕੇ ਗੋਗੜਾਂ ਕੱਢੀ ਫਿਰਦੀਆਂ ਕਲਮਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਸੱਚ ਦਿਖਾਈਨਾ ਦੇਣ ਪਰ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਆਹਟ ਚੀਖ ਰਹੀ ਹੈ :ਜਿੱਤ ਹਾਰ ਖਾਏ ਖਸਮਾਂ ਨੂੰ, ਕੁੱਲੀਆਂ ਨੇ ਮਹਿਲਾਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆਤਾਂ ਸਹੀਂ,ਹਸ਼ਰ ਦੀ ਥਾਂ ਬਾਤ ਹੋਂਸਲੇ ਦੀ ਪਾ, ਧੌਣਾਂ ਤਣੀਆਂ ਨੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨੂੰਵੰਗਾਰਿਆ ਤਾਂ ਸਹੀਂ !!-ਮਿੰਟੂ ਗੁਰੂਸਰੀਆ
Add caption

ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਗੁਰੂਆਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ  ਕਿਰਤੀ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਜਦ ਤਬਾਹ ਹੁੰਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹੋਣੀ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਮੁੜ ਮੁੜ ਰਾਜਨੀਤਕਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਇਦ ਇੰਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਕੋਈ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਤਾਰਨਹਾਰ ਹੋਵੇਗਾ । ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸੇਵਰਾਨਾ ਜਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਖਪਤਕਾਰੀ ਯੁੱਗ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਵਿਦਿਆ ਪੜੇ ਹੋਏ ਰਾਜਨੀਤਕਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਆਸ ਰੱਖਣੀ ਉੱਠ ਦੇ ਬੁੱਲ ਡਿੱਗਣ ਵਰਗੀ ਆਸ ਹੈ ਜੋ ਕਦੇ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਵੀ ਤਿਆਗ ਦੀ ਬਿਰਤੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਂ ਹੀ ਇੰਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੀ ਕੀ ਹੈ । ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਮਨੁੱਖ ਅਤੇ ਵਰਤਮਾਨ  ਵਪਾਰੀ ਆਗੂ ਲੋਕ ਇਹ ਹੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਸਾਰੀ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ 120 ਕਵਿੰਟਲ ਅਨਾਜ ਹੀ ਖਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਦੂਸਰਾ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਕੁਦਰਤ ਨੇ ਮੁਫਤ ਦੇ ਰੱਖਿਆਂ ਹੈ ਜਰੂਰ 90 ਹਜਾਰ ਲੀਟਰ ਪੀ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਰਤਮਾਨ ਆਗੂ ਤਾਂ ਹਜਾਰਾਂ ਏਕੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਏਨੇਂ ਭੁੱਖੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਰੂੰ ਬਾਦਸਾਹ ਦੀ ਤਰਾਂ ਜਾਂ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਤਰਾਂ ਜਿਧਰ ਵੀ ਮਾਇਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਲੁੱਟਣ ਤੁਰ ਪੈਂਦੇ ਹਨ । ਸਾਡੇ ਵਰਤਮਾਨ ਰਾਜਨੀਤਕ ਆਗੂ ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਤਾਂ ਲੁੱਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸੋ ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਲੁੱਟਣ ਵਿੱਚ ਇਨਕਲਾਬ ਸਮਝ ਰੱਖਿਆਂ ਹੈ । ਗੁਰੂਆਂ ਪੀਰਾਂ ਫਕੀਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਤਾਂ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨਾਂ ਹੈ ਪਰ ਸਾਡੇ ਧਰਮ ਵਿਹੂਣੇ ਆਗੂ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਉਣਾਂ ਹੀ ਪਰਮੋ ਧਰਮ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ  । ਗੁਰੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਮੀ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰੈ ਪਰਜਾ ਸੁੱਖੀ ਵਸੈ ਪਰ ਪਰਜਾ ਜਿਸ ਤਰਾਂ ਖੁਦਕਸੀਆਂ ਕਰਨ ਵੱਲ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਕਹਿਣ ਲਈ ਕੁੱਝ ਬਾਕੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਚਦਾ ।
                                    ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਦੇਸ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਲੁਟੇਰੇ ਅੰਤਰ ਰਾਸਟਰੀ ਵਪਾਰਕ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਏਜੰਟ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਸਬਜਬਾਗ ਦਿਖਾਕੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਹੀ ਵਰਤਾਰਾ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਖਾਸ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਏਜੰਟ ਆਦਮੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਖੇਡਿਆਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਹਵਸ ਦਾ ਸਿਕਾਰ ਪੂਰੇ ਦੇ ਪੂਰੇ ਭੁੱਖੇ ਲੋਕ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਡਰਾਮੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ  ਜਿੰਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸਖਰੇ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਕਮਾਊ ਲੋਕ ਲੋਕ ਸੇਵਾ ਵਾਲੇ ਧੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਕਰੋੜਾਪਤੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਨਕਾਬ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਹਨ ਇਮਾਨਦਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਸੇਵਾ ਦੇ । ਇੱਕ ਨੇਤਾ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੈ ਨੂੰ ਪਿੱਛੜੇ ਗਰਦਾਨ ਕੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਲਜਾਂ ਦੀ ਹੱਦਾ ਲੰਘਦਾ ਹੋਇਆ ਪਟਿਆਲੇ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਕੇ ਅਮਰੀਕਾ ਤੱਕ ਘਰ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਵਸਾਈ ਬੈਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਆਗੂ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਵੀ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਈ ਬਲਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਪੈਸਾ ਕਮਾਊ ਅਤੇ ਗਰੀਨ ਕਾਰਡ ਦਿਵਾਊ ਕੁੜੀ ਹੀ ਪਸੰਦ ਆਈ ਹੈ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਬੇਸਬਰਾ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੇ ਮਣਾਂ ਮੂੰਹੀ ਪਿਆਰ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾਂ ਸੁਕਰਾ ਬੰਦਾਂ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਕੀ ਦੇ ਦੇਵੇਗਾ ? ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਮਜਾਕ ਉਡਾਉਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਨੇਤਾ ਜਿਸ ਕੋਲ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਅਤੇ ਬੇਰੁਜਗਾਰੀ ਬਾਰੇ ਬੋਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਯੋਜਨਾਂ ਨਹੀ ਸਿਰਫ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਸਾਕੇ ਹੀ ਲੁਟਣਾਂ ਭਾਲਦਾ ਹੈ । ਆਪਣੇ ਸੰਘਰਸ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਰਹੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕ  ਲੁੱਟ ਕਰਕੇ ਵੱਡੀਆਂ ਮੀਡੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸੌਦੇਬਾਜੀਆਂ ਕਰਨ ਦਾ ਮਾਹਿਰ ਆਪਣੇ ਰਾਜਨੀਤਕਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਰਾਤੋ ਰਾਤ ਡਰਾਮਾ ਖੇਡਣ ਦਾ ਮਾਹਰ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਧੱਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ । ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਗੰਦ ਦੇ ਵਿੱਚ ਡੋਬਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੁਸਤ ਪਨਾਹੀ ਕਰਕੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇਵੇਗਾ ਸੌਖਾ ਹੀ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
                             ਵਰਤਮਾਨ ਸਥਾਪਤ ਧਿਰਾਂ ਕਾਂਗਰਸ ਅਤੇ ਅਕਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਅਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਨੂੰ ਘੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਚਮਚਾ ਕਿਸਮ ਦੀ ਲੀਡਰਸਿਪ ਹੀ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ । ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਦਿਵਾਲੀਆ ਹੋਈ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਕਿਨਾਰੇ  ਲਾਉਣ ਵਾਲ ਇੱਕ ਵੀ ਦਲੇਰ ਅਤੇ ਭੁੱਖ ਰਹਿਤ ਤਿਆਗੀ ਅਤੇ ਧਰਮੀ ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾਂ । ਭਾਵੇਂ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਇਮਾਨਦਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਸੋਚ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਾਲੇ ਤੱਕ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ । ਮੌਤ ਦੀ ਬਾਜੀ ਅਤੇ ਸੇਰ ਵਰਗੀ ਗਰਜ ਵਾਲਾ ਆਗੂ ਹੀ ਵਰਤਮਾਨ ਰਾਜਨੀਤਕ ਬਘਿਆੜਾਂ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਡੁਬਦੀ ਬੇੜੀ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਨਾਰੇ ਲਿਜਾ ਸਕੇ । ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਦੀ ਇੱਜਤ ਦਾਅਤੇ ਲੱਗੀ ਹੋਈ ਹੈ । ਧੌਣ ਉੱਚੀ ਕਰਕੇ ਭੁੰਨੇ ਛੋਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਕੇ ਗੁਜਾਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕਰਜਾਈ ਹੋਣ  ਕਾਰਨ ਨਿੰਮੋਝੂਣੇ ਹੋਏ ਪਏ ਹਨ ਅਤੇ ਧੌਣਾਂ ਨਿਵਾਈ ਜਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹਨ । ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਆਗੂ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਦਿੱਲੀ ਹਕੂਮਤ ਅਤੇ ਦੇਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਆਗੂਆਂ ਅਤੇ ਮੰਤਰਈਆਂ ਪੂਰੇ ਮੰਗਤੇ ਬਣੇ ਖੜੇ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ । ਦੇਸ ਨੂੰ ਰਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਮੰਗਤੇ ਬਣੇ ਦੇਖਕੇ  ਕੀ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਸਬਦ ਭਾਲਣੇ ਵੀ ਔਖੇ ਹਨ । ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦਾ ਹੁਕਮਨਾਮਾ ਕਿ ਮੇਰਾ ਸਿੱਖ ਮੇਰਾ ਪੰਥ ਕਦੇ ਵੀ ਕਰਜਾਈ ਨਹੀ ਹੋਣਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿਧਰੇ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ । ਕਰਜਾਈ ਲੋਕ ਅਤੇ ਕਰਜਾਈ ਸੂਬਾ ਧੌਣ ਉੱਚੀ ਕਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਧੋਣ ਨਿਵਾਕੇ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ਮੇਰੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿੱਖ ਜਾਂ ਪੰਥ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ।
                         ਵਰਤਮਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਸੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਸ ਲੁਟੇਰੀ ਵਿਦਿਆ ਪੜੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਹੋਈੌ ਪਈ ਹੈ । ਜਦਕਿ ਡੁਬਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਨਾਂ ਦੀ ਬਾਜੀ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਮਲਾਹ ਹੀ ਪਾਰ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ  ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਪੜੇ ਲਿਖੇ ਹੀ ਹੋਣ ਜਾਂ ਜਿਆਦਾ ਡਰਾਮੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਹੋਣ । ਦੂਜਿਆ ਦੇ ਲਈ ਜਾਨ ਦੀ ਬਾਜੀ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੀ ਮੋਹ ਅਤੇ ਮਾਇਆਂ ਰਹਿਤ ਹੁੰਦਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿਆਗੀ ਜਾਂ ਸਬਰ ਵਾਲਾ ਹੋਣਾਂ  ਹੀ ਉਸਦੀ ਨਿਸਾਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਧੋਤੇ ਦਿਮਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਪੰਜਾਬੀ ਬੁਧੀਜੀਵੀ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਲੋਕ ਜੋ ਲੁਟੇਰਿਆਂ  ਰਾਜਨੀਤਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਹਨ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਪਰਚਾਰ ਸਾਧਨ ਤੇ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਯੁੱਧ ਛੇੜੀ ਬੈਠੇ ਹਨ । ਆਮ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਇਹ ਪਛਾਣ ਕਰਨੀਂ ਪਵੇਗੀ । ਆਮ ਲੋਕ ਬੋਲਦੇ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਵੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਦਿਨ ਵਕਤ ਆਇਆ ਰੱਬ ਦਾ ਰੂਪ ਆਮ ਲੋਕ ਹੀ ਖਾਸ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੋਬੀ ਪਟੜਾ ਜਰੂਰ ਮਾਰਨਗੇ । ਜਿਸ ਦਿਨ ਆਮ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਨਵਾਂ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਉਸ ਦਿਨ ਜਰੂਰ ਹੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ।
ਗੁਰਚਰਨ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਫੋਨ 9417727245  ਪਿੰਡ ਪੱਖੋ ਕਲਾਂ ਜਿਲਾ ਬਰਨਾਲਾ      

Friday, 25 July 2014

ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦਾਂ ਹੈ

                               
                                 ਭਾਵੇਂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਪਰੀਵਾਰਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ ਜਿੰਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦੀ ਗੋਦ ਨੂੰ ਜੱਨਤ  ਅਤੇ ਬਾਪ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੀ ਛਾਂ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ । ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ । ਇਸ ਤਰਾਂ ਹੀ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰੀਵਾਰਕ ਜਾਂ ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਦਰਜੇ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਇਹਨਾਂ ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਾਰਥ ਦੀ ਉਪਜ ਮੰਨਦੇ ਹਨ । ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਬੰਧਪ ਭਾਈ । ਸਭ ਸੁਆਰਥ ਕੇ ਅਧਿਕਾਈ ਕਹਿਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਪੱਸਟ ਸੰਦੇਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ।  ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਇੱਕ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਰਿਸਤਾ  ਹੈ ਜਿ ਨਿਸਕਾਮਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਉਪਜਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਰਿਸਤੇ ਵਿੱਚ ਸੁਆਰਥ ਦੀ ਥਾਂ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਤੇ ਹੀ ਇਸਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਗੁਰੂਆਂ ਪੀਰਾਂ ਫਕੀਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪਰੇਮ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਰੱਬ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਨ ਪਰੇਮ ਕੀਉ ਤਿਨ ਹੀ ਪ੍ਰਭ ਪਾਇਉ । ਆਮ ਹਾਲਤਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਨਕਾਰਿਆਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਹਾਉਮੈਂ ਨੂੰ ਸੱਟ ਵੱਜਣ ਤੇ ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤੇ ਕੱਚ ਵਾਂਗ ਟੁੱਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ । ਅੱਜ ਕਲ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੇਦਖਲ ਕਰਨ ਦੇ ਇਸਤਿਹਾਰ ਦੇਖਕੇ ਸਭ ਕੁੱਝ ਸਮਝ ਆ ਜਾਦਾਂ ਹੈ । ਭਰਾ ਦੁਨਿਆਂਵੀ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਵਾਸਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਕਤਲ ਤੱਕ ਕਰਦੇ ਤੁਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ । ਸਭ ਤੋਂ ਸੰਘਣੀ ਛਾ ਦਾ ਦਰਜਾ ਪਰਾਪਤ ਮਾਵਾਂ ਸਰੀਰਕ ਲੋੜਾਂ ਦੇ ਸਵਾਰਥ ਅਧੀਨ ਮਾਸੂਮ ਔਲਾਦ ਛੱਡ ਕੇ ਫਰਾਰ ਤੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ । ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿੱਚੋ ਘਰੇਲੂ ਝਗੜਿਆਂ ਕਾਰਨ ਕਿਹੜਾ ਕਦੋਂ ਔਲਾਦ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਤੋਂ ਬਾਗੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ । ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰਨਤਾ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤਦ ਤੱਕ ਦੁਨਿਆਂਵੀ ਰਿਸਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਲਝਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਸਰਿਆਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਖਵਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬੇਇਨਸਾਫੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਜੰਗ ਲੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾਂ ਹੈ । ਲਾਲਚਾਂ ਸਵਾਰਥਾਂ ਤੇ ਟੇਕ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਜਦ ਆਪਣਾਂ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤਦ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਦੁੱਖ ਭਰੀਆਂ ਚੀਕਾਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਦੇ ਤਕਨੀਕੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਪਰੀਵਾਰਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ । ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਮਾਂ ਬਾਪ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂਜਲੀ ਦੇਣ ਨੂੰ ਪਹਿਲ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਭੈਣ ਭਰਾ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਸੱਕ ਭਰੀਆਂ ਨਿਗਾਹਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ । ਮਰੇ ਹੋਏ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਨਕਲੀ ਵਸੀਅਤਾ ਤੇ ਅੰਗੂਠੇ ਲਾਉਣ ਲਈ ਨੀਲੇ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਆਮ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਭੈਣਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ । ਸਕੇ ਮਾਂ ਬਾਪ ਜਿਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹੀ ਅੱਧੀ ਔਲਾਦ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਦੱਸਿਆਂ ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਵਸੀਅਤਾਂ ਆਮ ਹੀ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਹਨ  । ਜਦ ਮਾਂ ਬਾਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਔਲਾਦ ਤੇ ਵਿਸਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਫਿਰ ਕਿਹੜੇ ਰਿਸਤੇ ਦੇ ਪੱਕੇ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ । ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਸਮਾਜ ਦਾ ਵਿਸਵਾਸ ਤੇ ਟਿਕਿ ਆ ਹੋਇਆਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਤੀ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸਰ ਤੱਕ ਬਣਾਕਿ ਪੇਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਇਕ ਪੂਰਾ ਸੰਸਾਰ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਅਖਵਾਉਂਦੀ ਹੈ । ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕੁਦਰਤ ਰੂਪੀ  ਪਤਨੀਆਂ ਨੇ ਕਿੰਨੀ ਵਾਰ ਨਵੇਂ ਪਰਮੇਸਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰਾਂ ਪਤੀ ਰੂਪ ਪਰਮੇਸਰ ਨੇ ਅਸੰਖ ਵਾਰ ਨਵੀਆਂ ਕੁਦਰਤਾਂ ਭਾਲਣ ਤੋਂ ਗੁਰੇਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ।
                                  ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਰਿਸਤਾ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪਰੇਮ ਵਿੱਚੋ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੀ ਸਾਂਝ ਵਿੱਚੋ ਉਪਜਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾਂ ਹੈ ਹੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾਂ ਹੈ । ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਆਰਥ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਿਆ ਹੁੰਦਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਸਵਾਰਥ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਹੋ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ । ਦੋਸਤ ਹਮੇਸਾਂ ਔਖੇ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ । ਦੋਸਤ ਤੋਂ ਕਦੇ ਮੰਗਣ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ । ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਦੁੱਖ ਦੱਸਣ ਦੀ ਹੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਬਾਕੀ ਸਭ ਕੁੱਝ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਸੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾਂ ਹੈ । ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਪਿਆਰ ਦਾ ਹੀ ਜਨਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਿਆਰ ਵੀ ਨਿਸਕਾਮ ਹੁੰਦਾਂ ਹੈ । ਇਸ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਤੇ ਸਿਰਫ ਕੁਰਬਾਨ ਹੋ ਜਾਣ ਦੀ ਭਾਵਨਾਂ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਗੁਰੂ ਨਾਲ ਚੇਲਿਆਂ ਦਾ ਰਿਸਤਾ ਦੋਸਤੀ ਤੋਂ  ਪਿਆਰ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫਰ ਕਰਦਾ ਹੈ । ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਵਰਗੇ ਯੋਧੇ ਜੰਗਜੂ ਪੁਰਸ ਨਾਲ ਜਦ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਰੂ ਹੋਈ ਫਿਰ ਅਨੇਕਾਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਸੱਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜੁਲਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨੀਹਾਂ ਹਿੱਲ ਗਈਆਂ ਸਨ । ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਦੋਸਤ ਦੀਆਂ ਖੁਸੀਆਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਰਫਲਾਂ ਦੇ  ਨਿਸਾਨੇ ਪਰਖਣ ਲਈ ਹਿੱਕਾਂ ਅੱਗੇ ਕਰ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ । ਲੱਖਾ ਸਿਰ ਵਾਰਕੇ ਦੋਸਤੀ ਦੀਆਂ ਦਾਸਤਨਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਸੁਨਿਹਰੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ । ਇੰਹਨਾਂ ਪੰਨਿਆਂ ਤੇ ਦੁਨਿਆਂਵੀ ਰਿਸਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋ ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦਾਸਤਾਨਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਦੁਨਿਆਵੀ ਰਿਸਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਨਿਸਕਾਮ ਵੇਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗੀ । ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਬੀ ਨਾਂ ਹੋਣ ਪਿੱਛੇ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਨਾਂ ਹੋਣਾਂ ਹੀ ਹੈ । ਸੋ ਦੋਸਤੀ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਜਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ । ਪੇਸਾਵਰ ਸਮਾਜ ਦਿਲ ਦੀ ਥਾਂ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਤੁਰਦਾ ਹੈ । ਸੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਲੋਕ ਜਿੰਹਨਾਂ ਨੇ ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਮਲ ਕਰ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾਂ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸਮਾਜਕ ਰਿਸਤੇ ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਦੀ ਛਾ ਹੇਠ ਸਾਡੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫਰ ਤੈਅ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ । ਜਿੰਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਮੌਤ ਦੀ ਸੇਜ ਤੇ ਸੌਣ ਵੇਲੇ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਸਿਰਹਾਣਾਂ ਹੋਵੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਸੁਖਾਲੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ । ਇਸ ਲਈ ਹੀ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਗੀਤ ਹੈ ਜਿੰਦ ਯਾਰ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਨਿਕਲੇ ਰੱਬਾ ਤੇਰੀ ਲੋੜ ਕੋਈ ਨਾਂ ।
ਗੁਰਚਰਨ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਫੋਨ 9417727245 ਪਿੰਡ ਪੱਖੋਕਲਾਂ ਜਿਲਾ ਬਰਨਾਲਾ